Vuurtjes stoken

13

De Neanderthaler of nog een oudere voorvader ontdekte ooit de mogelijkheden van vuur. Vuur om voedsel  maar ook zichzelf te verwarmen in koude nachten. Het verlichtte onze ruimtes met fakkels en lampen. Vuur bracht onze smederijen op gang, onze stoommachines, onze gasfabrieken en  elektriciteitscentrales. Waar waren we geweest zonder vuur? Op m’n 12e leerde ik vuur maken bij de padvinders en kookte soms een week warme maaltijden op houtvuur voor 6 man tijdens kampen. Rook inademen is slecht voor de gezondheid dat staat buiten kijf. De stoere Marlboro cowboy is daarom al lang uit ons wereldbeeld verdwenen. Wanneer je als mens COPD hebt is dat geen pretje. We doen daarom ons best om overal uitstoot van fijnstof te verkleinen. Maar nu gaan vanwege een Europese regel opeens houtkachels en vuurkorven in de ban. Tot op zekere hoogte snap ik dat. Zoals de grote Vattenfall die bosarealen kapt om het hout in centrales op te stoken onder het mom van “Wat zijn we lekker milieuvriendelijk bezig” en het land braakliggend achterlaat. Nooit meer BBQ-en?  Of een knapperend kampvuur om ‘s avonds in te staren? Een echte oplossing is er volgens mij niet. Alles wat de mens uitspookt op deze aardkloot is vervuilend. We verbruiken alles en benutten het voor onszelf. Zelfs een mens met COPD vervuilt lustig mee. Bijvoorbeeld op zijn elektrische fiets waarvan de accu’s op dubieuze wijze zijn geproduceerd of wanneer hij in een auto stapt of naar het toilet gaat. Er is geen ontkomen aan. Wanneer ik af en toe een klein vuurtje stook van schoon hout uit eigen streek, maak ik zeker een beetje fijnstof dat staat alleen in geen verhouding met de vervuiling van de agrarische industrie, bedrijven als de hoogovens of vliegmaatschappijen.

Daarom, hij die zonder zonde is werpe de eerste steen.

 

Ton Besling