Never Never land

118

Om 21.00 uur duik ik doodmoe het bed in. Met twee kruiken, want het is zo koud. Ik merk niet meer dat mijn eega er even later in kruipt. Ik ben buiten westen.

Ik droom en ben in een andere wereld. De zon schijnt fel, het is zinderend warm. We rijden door een immens landschap en ik zie emoe’s langs de kant van de weg. Er springt plots een kangoeroe voor de auto, hij kijkt me recht aan, dood. Vreselijk. We rijden verder en ik zie dolfijnen springen uit de oceaan alsof het niets is. We stoppen bij een drive-in drankwinkel, zo groot als garage Roessink ooit. Heel gewoon.

We laden wat drank in voor een Barbie die avond. We rijden verder, links wel te verstaan en het is maar goed dat ik niet rijd. Rechts is voor mij nog net te doen.

We rijden door wijngaarden, door heuvels, door rode vlakten met zuilen, die als kunstwerken uit de grond rijzen, maar door de natuur gevormd zijn door ontelbare eeuwen heen.

We zien bomen, die niet naar de hemel reiken, maar voorover buigen, soms zelfs tot de grond. De wind gaf hen deze houding en zo staan ze daar.

Dan weer rijden we door de woestijn, dor, droog en roodbruin en geel gekleurd als een roestige oude Opel Kadet.

Dit is het grootste en leegste continent op aarde. En dat zie ik.

Een stadje, we stoppen even voor een lunch.

We stappen een filmdecor in uit het begin van de vorige eeuw.

De mensen, ze spreken  een moeilijk te verstaan Engels. Ze slikken de helft in, een beetje als het Twents, maar dan anders.

Gd’day=goeie dag. Good on Ya=Dat is mooi.

Barbie= barbecue en Aussie= Australiër. Lappy = Laptop en zo kan ik nog wel doorgaan.

12 uur later.

Ik word wakker en weet niet waar ik ben. Ik kijk om me heen en het duurt even voor dat ik besef dat ik weer thuis ben, thuis in onze boerderij in Diepenheim. Niks woestijn en barbies .

Heb ik gedroomd, gaat het wel goed met mij?

Ja, het gaat goed. We hebben een heerlijke tijd gehad in Never Never land waar onze dochter met een schat van een Aussie is getrouwd.

Het was een droom maar ook eigenlijk weer niet.

Wat kan het leven toch soms mooi zijn.

Maakt niet uit waar dat ook mag zijn of dat nu tussen de koeien is of tussen de kangoeroes.

 

Oda