Hoe gaat het met….Benny Brinkman

74

Benny woont inmiddels 52 jaar op het oude Bouwhuis, de vroegere boerderij, van landgoed Nijenhuis.
Hij wist al bijna in de wieg dat hij graag buiten wilde werken. Zijn vader had ook de jacht als hobby. Als hij wakker werd uit zijn middagdutje en zijn vaders geweer hing niet op de plek en de hond was weg, was er geen houden meer aan, Benny wilde mee! Geboren in Eefde in een gezin van 4 jongens en 1 meisje werd er gekozen voor de bosbouwschool in Apeldoorn. Daar werd hij al rap vanaf gestuurd. Stil zitten was niks voor hem. Ruim een jaar later kreeg hij een herkansing in Arnhem waar hij zijn diploma kreeg en de titel: meest toegewijde leerling. Intussen had hij gewerkt: appelbomen in oude bongerds bij boerderijen omzagen. Dat verdiende goed en hij verwierf zijn felbegeerde vrijheid. Bij de Heidemij volgde een baan. Daar las hij 7 jaar later een advertentie in het vakblad: Boswachter gevraagd in het oosten van het land. Dat moest en zou hij worden! Hij werd het op Landgoed Ampsen en Nijenhuis. Na een half jaar werd dat een vaste aanstelling. Hij wilde vooruit en mocht de nodige machines aanschaffen. Dankzij veel overleg met boeren kon hij een ruilverkaveling voorstellen in het Westerflier. Elke maandagmorgen was er overleg met de gravin, later graaf Lodewijk: ”Wij konden heel goed met elkaar opschieten, zijn gewoon van elkaar gaan houden!” Het Nijenhuis, met ruim 500 ha en Ampsen met 700 ha onderging in die jaren een enorme verandering. Steeds vaker bood een interne verbouwing van pachtboerderijen de bewoners de mogelijkheid om een beetje een eigen leven op te bouwen. Af en toe was hij meer een maatschappelijk werker. Flora- en faunawet deed zijn intrede en ook de bureaucratie nam toe: ”Het schiet geen bliksem op, ik wil door!” en hij kreeg met 40 jaar een hartinfarct. Na een week IC moest de knop om. Vanaf die tijd ging hij elk jaar naar het buitenland op jacht, zijn grote hobby. Nu Benny al geruime tijd pensioen heeft rijdt hij nog graag door ‘zijn’ bossen van het landgoed. Met zijn tweede vrouw uit Wit-Rusland woont hij nog steeds in het oude Bouwhuis: : “Zie je die grote deur? Daar ga ik door, tussen zes plankjes!” Benny lacht ondeugend….