Het Strijkje

168

In de jaren voor de oorlog repeteerde een Diepenheims muziekgezelschapje wekelijks in het zaaltje van Hotel “In de Dennen” toen eigendom van de familie Visbeen. Op Hemelvaartsdag trad het strijkje op voor de dauwtrappers onder de naam “Piep en Kracht”. Een vreemde naam maar zelfs Max Visbeen kan zich niet herinneren waar die naam vandaan komt. Zijn zus Corry speelde erin mee evenals Willem Nijhuis, Bertus Bittink, postkantoorhouder Schoman, Willem Kremers en Alex Polak. Willem Kremers (Willem van de Kolstèè) was bijna zijn hele leven lid van de Harmonie. Hij was getrouwd met Anne Leunk uit Goor, ook al zo muzikaal. Samen woonden ze in de Haaksbergerstraat.

In de oorlog werden de beide jongens van slager Polak te werk gesteld in Westerbork. Voordat ze vertrokken gaf Alex zijn viool (hij speelde ook viool) aan Willem Kremers. “Als ik terugkom, haal ik hem wel weer op….”. Alex en Gerard zijn in februari 1943 in Auschwitz door de nazi’s vermoord. Willem en Annie hadden geen kinderen, in 1952 gaven ze de viool aan hun nichtje Marty in Goor. Jaren heeft ze er op gespeeld en veel plezier aan beleefd. Marty Dollekamp-Leunk woont nu in Lochem en onlangs heeft ze de viool geschonken aan Old Deep’n. Terug naar Diepenheim, “want”, zegt Marty, “ik vind dat de viool daar thuis hoort”. Een bijzondere viool met een bijzonder verhaal, die terecht een speciale plek kreeg bij Old Deep’n in de Maalderij.