Gedonder

98

Nee, ik doe het niet. Ik ga toch maar niet solliciteren op de functie van Burgermeester van Borne. Liever Diepenheim, dat is klein en overzichtelijk. Maar goed dat kan niet meer, dat valt nu onder Hof van Twente. Alles moet groot, klein mag niet meer. Grote scholen, ziekenhuizen, winkels, gebouwen en grote gemeentes. Het zal wel, maar of het daarom allemaal beter gaat, betwijfel ik.
Goed, maar nu zijn ze in Borne naarstig op zoek naar een nieuwe burgemeester en worden vrouwen uitdrukkelijk uitgenodigd om te solliciteren.
Dus toen ik dat las dacht ik “Aah dit is leuk, echt iets voor mij”. Hartstikke gaaf, ga ik in Borne wonen in de historische binnenstad in een prachtige burgemeesterswoning. Maar hoe noem je nou een vrouwelijke burgemeester? Oh ja, Burgerjuf natuurlijk. Maar dat klinkt echt niet, lijkt op burgertrut. Nou, dat zien we dan wel weer.
Het leek mij een fantastisch vooruitzicht zo’n baan. Tenslotte worden we straks met zijn allen 120 jaar en dan heb ik geen zin om nog eens 60 jaar achter de geraniums te gaan zitten. Een fantastische nieuwe uitdaging met nieuwe mogelijkheden zag ik helemaal voor me. Ik zou Borne op de kaart zetten, alhoewel ik dat toch liever met Diepenheim zou doen. Dat is mijn grote droom. Het Stedeke als het meest vredelievend plaatsje van het westelijk halfrond maken, een plek waar iedereen elkaar helpt, waar niet over elkaar gekletst wordt, waar we allen in vrede leven. Ja, maar goed, daar is geen vacature, dus ik zal het dan in godsnaam maar in Borne moeten doen. Dus ik heb er eens een nachtje of wat over geslapen en kwam tot de conclusie dat ik het toch maar niet moet doen, ook al ben ik de perfecte kandidaat, al zeg ik het zelf. Maar nee, niet doen Oda. Je krijgt gedonder in de tent. Kijk maar naar al die andere collega Burgerjuffen. Er is altijd wat. En, je mag niks. Je mag niet op tafel dansen, of de liefde bedrijven in een toren achterstevoren, want dat gebeurde een paar jaar geleden met de Burgerjuf uit Aalst. Alles was pontificaal te zien op Facebook. Nee, dat is geen sinecure.
Je mag niet een huis kopen van de buurman, want dat is vriendjespolitiek, en je puberzoon loopt met een neppistool een woonboot op en je krijgt het hele land over je heen. Oh nee, als gewone moeder is dit allemaal al niet leuk, maar als Burgermoeder helemaal niet.
Ik zie er van af, Borne zal het zonder mij moeten doen, helaas. Ik blijf In Deep’n. En ga eens uitkijken naar wat ik de komende 60 jaar dan zal gaan doen. PFFFF, wel lang hoor.

Oda