Als ze op haar praatstoel zat – en daar zat ze voortdurend – kon mijn vroegere buurvrouw kostelijk vertellen over haar leven als dienstmeisje toen prinses Armgard nog op Warmelo woonde. Vooral over de dagen dat Bernhard langskwam voor een bezoek aan zijn moeder. Om te voorkomen dat heel Diepenheim dan gelijk wist dat er hoog bezoek was, had ze altijd een theedoek bij zich als ze in de dienstauto van het hof meeging om boodschappen te doen. Zodra de chauffeur het voertuig voor de winkel had geparkeerd, drapeerde zij die theedoek over het AA-nummerbord. ‘Dan weet niemand van wie die auto is,’ vertelde ze dan lachend.
Aan dat voorval moest ik denken toen Willem-Alexander en Maxima een nachtje bleven slapen in het Witte Huis. Nog maar amper was de echo verstomd van de massale No Kings-protesten in de VS of Trump kreeg bezoek van mijn koning. Ik was perplex. Overnachten bij een president van wie de paus had gezegd dat hij bloed aan zijn handen heeft. En dan ook nog ontbijten met de man die een hele beschaving aan flarden wil schieten.
Even schaamde ik me dood dat ik zo’n koning heb. Dus wat deed ik? Toen de dienstauto van het Huis Oranje voor het Witte Huis stond geparkeerd, heb ik met dank aan mijn vroegere buurvrouw iets gedaan dat zelfs de FBI is ontgaan. Zonder dat iemand het zag heb ik toen een theedoek over het nummerbord gelegd zodat niemand kon zien dat de ‘king of Holland’ op bezoek was bij die op hol geslagen nazaat van Duits-Schotse emigranten.
En het hielp. Op de radio hoorde ik dat een echtpaar uit New Jersey voor het Witte Huis werd geïnterviewd. De man, een overtuigde Trump-aanhanger, zei dat hij geen flauw idee had wie er die dag op bezoek was. Dankzij die theedoek.
Column Hek Boom
