Column Oda: Gefrazzel

108

Met het schrijven van deze stukjes loop ik altijd 2 weken achter de actualiteit aan omdat het ruim voor de tijd ingeleverd moet worden. Meestal maakt dat niet uit, maar nu zit ik een paar dagen voor de verkiezingen te dubben en te zweven. Als u dit leest is het hele circus voorbij en God mag weten wie deze poppenkast heeft gewonnen. Ik hou mijn hart vast!

Elke keer diezelfde politieke hoofden met hun zelfde soort teksten en nieuwe woorden, ik kan er niet goed meer tegen. Ik word gek van het woord gamechanger. Gamechanger….dat is toch iets of iemand die alles overhoop moet halen en die even vertelt hoe het anders moet? We gaan het straks meemaken. Ik vind het eng klinken, iemand die alles moet veranderen terwijl de wereld al zo snel aan het veranderen is en we het met moeite kunnen bijbenen. Nee, geef me dan maar Abouthaleb, dat is een rustpunt in dit land, een wijze man die de touwtjes strak in handen heeft en die vertrouwen inboezemt. Maar ja, daar kun je niet op stemmen, nog niet.

We worden er bijna allemaal frazzled van. Wat? Nou, nu komt het, frazzled is een staat van nerveuze uitputting die o.a. veroorzaakt wordt door teveel prikkels die op ons afkomen waardoor de aandacht gefixeerd wordt op wat ons dwarszit en niet op de taken die moeten worden uitgevoerd. Wat gebeurt er dan? Ja, je kunt het allemaal niet meer bijbenen en je raakt van slag. En dat is toch niet de bedoeling. We kunnen wel blijven klagen en de boze buitenwereld de schuld geven, maar uiteindelijk leven wij nog in een land waar de bommen niet om onze oren vliegen en waar we toch echt niet van de honger omkomen.

Ruby Wax heeft er een prachtig boek over geschreven waar je blij van wordt. Ik kan het iedereen aanraden ook aan hen die denken dat ze alles onder controle hebben.

Voor mij is het een soort bijbel geworden en daar schaam ik me niks voor.

In Japan is een dorpje waar de gelukkigste mensen op aarde wonen en die het langste leven en ze zijn niet rijk.

Er is onderzoek naar gedaan en wat blijkt?

Zij nemen de tijd voor elkaar, vergelijken niet, leven sober en gezond en stoppen niet met werken: met 106 werken ze nog rustig in hun tuin en klimmen als een aap in de boom en plukken fruit. Maar bovenal ze kletsen niet over elkaar, maar proberen elkaar te begrijpen. Wauw!!

Ik ben in ieder geval blij dat ik in Deep’n woon en als wij het nu hier in het klein proberen goed te houden met elkaar dan komt het in het groot misschien ook nog goed.

Of nie dan??

 

Oda