Column Oda: De buurman in de Herberg

79

Als noabers in Markvelde hebben we het de laatste tijd ook vaak over de toestand in de wereld. De kleine en de grote dingen.

Als ik koffie drink met mijn aardige buurman Arend Jan dan hebben we het in een mum van tijd over, ja natuurlijk, over Trump, hoe kan het ook anders.

Iedereen heeft daar zo zijn eigen mening over, maar met Arend Jan is het echt lachen.

Al weken voordat de inauguratie plaatsvond, voorspelde A.J dat dissen Tommy Cooper as nun olifant deur de porseleinkast zal goan en dat he moslimleu nig meer naor Amerika lut goan.

Dat met de muur van Trump ok de Chinese Muur omvervalt en dat zelfs de nachtegaal daar stil van wordt.

Die muur hoeveel geld geet dat kosten? Maar ja ie hebt dan wel weer leu an het werk  en das dan ok weer good.

Elke dag goat wie Lucky TV kiek’n en het journaal, want dan zul wie het metmaken. Poetin en Trump, twee handen op één buuk en Merkel en Trump? Dat geet toch nig good, dee arme vrouw dee bedoelt t zoo good….

Ik schenk dan nog een kopje koffie in en aan het eind zijn we er helemaal uit. Alle grote wereldproblemen lijken ineens grote onzin. De wereld op zijn kop en en het lijkt wel een klucht.

Ik vind dat Arend Jan eens  naar de maandelijkse “Politiek in Herberg de Pol” moet gaan. Niet alleen om te luisteren, maar daar met andere dorpsgenoten hun verhaal te doen. Onze verhalen… en dan kiek’n wat er gebeurt.

Als de koffie op is en Arend Jan weer op hoes an is, dan denk ik er eens rustig over na. Ik plof in een stoel en kijk uit het raam waar de wereld is veranderd in een winters Anton Pieckplaatje. Wat is het mooi hier, wat boffen we dat wij hier leven en wonen, maar wat een gedonder allemaal.

Soms kan ik er niet meer tegen en ik denk dat ik niet de enige ben. En dan ook nog straks de verkiezingen hier in ons landje.

Donald (is het Duck) weet niet eens waar het ligt.

 

Gelukkig is er altijd nog Boer zoekt Vrouw…….

 

Oda